وسایل کودکی ( نوستالژی )

وسایل گذشته به ما میگویند گذشته واقعی بوده و فقط یک رویا نبوده و ما تمام آن ها را تجربه کرده ایم .
در بیشتر مواقع ما گذشته را فراموش میکنیم ( البته فراموش نمیکنیم بلکه با گذر زمان به خاطر اهمیت ندادن به آن در جایی در ته ذهنمان خاک میخورند ) و وقتی به این وسایل که میتواند از خاطرات خوب تا بد مارا زنده کند نگاه میکنیم ناخودآگاه میخندیم ( و در بعضی مواقع نیز گریه میکنیم )
زیبایی های گذشته هیچوقت تکرار نمیشوند .
فردا افسوس امروز را میخوریم که چرا از روزی به این زیبایی استفاده نکردیم و هیچوقت هم نمیتوانیم برگردیم .
یک مثال بسیار جالب که اکثر آدم ها ( تاکید میکنم " اکثر" ) تجربه کردند این هست که وقتی حدود 5 سالمونه آرزو میکنیم که زودتر بزرگ شویم و بتونیم هرکاری بخوایم بکنیم و وقتی 10 سالمون میشه افسوس 5 سالگی رو میخوریم ( که چرا اونموقع که مدرسه نداشتیم حال نکردیم ) و در حسرت 20 سالگی هستیم ( تا آزاد باشیم و از مدرسه راحت شده باشیم ) و به همین ترتیب تا آخر . . .
هر روز زیباست فقط کافی است در آینده به آن نگاه کنید .